Logo

Historia


TAK SIĘ ZACZĘŁO

 

   Pierwsze wzmianki o organizacjach przeciwpożarowych na terenie ziemi strzeleckiej pochodzą z pierwszej połowy XIX w. Był to okres obfity w pożary, w wyniku których w 1811 r. spłonęło pół wsi Suche Łany, a dwa następne w 1826 i w 1827 zniszczyły całkowicie ratusz i sąsiadujące z nim zabudowania. Wydarzenia te oraz zapisy rozporządzenia o zabezpieczeniu przeciwpożarowym władz Regencji Opolskiej z 9 grudnia 1822 r[1]. miały więc prawdopodobnie największy wpływ na fakt, że zaczęto myśleć nad powołaniem straży pożarnej na terenie Strzelec.  Pierwsze wzmianki na ten temat pochodzą ze spisu budowli miejskich z 1845 r., w którym wymienia się remizę strażacką. Natomiast w 1863 r. w Strzelcach opolskich za zgodą władz miejskich i przy poparciu właściciela miasta – hrabiego Renarda, powołano Stowarzyszenie Bractwa Ogniowego. W jego skład wchodziło początkowo 20 strażaków. Pierwszym prezesem, nazywanym w tamtych czasach Dyrektorem Pożarnictwa został Renowiecki. Początkowo Bractwo Ogniowe wyposażone zostało skromnie jedynie w podręczny sprzęt do gaszenia pożarów, tj. wiadra i bosaki. Dopiero dziesięć lat po powołaniu Stowarzyszenia, mieszkańcy Strzelec ufundowali swoim strażakom pierwszą sikawkę konną.

 Na progu XX w Strzelecki Związek Straży Pożarnych wchodził w skład Górnośląskiego Podzwiązku Straży Pożarnych[2]. Na naszym terenie w 1910 r. działało 6 jednostek ochotniczych i 1 gminna, które skupiały w sumie 993 strażaków. Wśród nich było 31 oficerów, 224 posiadających przeszkolenie podstawowe i 2 – sanitarne. Na wyposażeniu naszych straży znajdowało się wówczas:

-         13 prądownic wodnych,

-         2 hydronetki,

-         7 zasilaczy,

-         1880 metrów węży parcianych i 559 gumowych,

-         4 drabiny rozsuwane,

-         1 drabina mechaniczna,

-         1 płachta ratunkowa

-         1 lina ratownicza.

    Jednostki te miały do dyspozycji 4 wieże strażnicze i brały udział łącznie w 25 pożarach. W ramach związku prenumerowano 3 różne gazety o tematyce pożarniczej. Komendantem związku był burmistrz strzelec Paweł Gundrum, który wniósł duży wkład w proces organizowania i działalności strzeleckiej straży. Za jego sprawą strzelecka straż została wyposażona w motopompę, a w 1911 r. także w drugą sikawki ręczną. W 1924 r. na potrzeby straży przeznaczono dwa budynki w byłych koszarach dragonów. Była to stajnia, którą przebudowano na remizę nadając odpowiedni wygląd zewnętrzny i dom dragonów – przeznaczony na mieszkania dla czterech strażaków. Przed wybuchem II Wojny Światowej Strzelecka straż, której przewodniczył wtedy Woźnica, wyposażona był także w samochód pożarniczy. Jednak jego przydatność w trakcie akcji gaśniczych była znikoma z uwagi na fakt, że był on przerobiony ze starego samochodu osobowego.

Po II WŚ zaczęto na nowo odbudowywać ochronę przeciwpożarową na terenie powiatu strzeleckiego, który stanowił już część państwa polskiego. Aby proces ten usprawnić, wszyscy starostowie mieli obowiązek sporządzać i przesyłać sprawozdania dotyczące ich rejonu działania, najpierw tygodniowo, a potem co miesiąc. Wg jednego z takich sprawozdań starosty strzeleckiego Zygmunta Nowaka za okres 1-20 czerwca 1945 roku, szeregi Strzeleckiej straży zasilało 14 strażaków. Wyposażona była w stary sprzęt pożarniczy. Brakowało m.in. benzyny do uruchomienia motopompy, toporków, pasów bojowych i linek ratowniczych. Kolejne sprawozdania zawierały już szersze i korzystniejsze informacje na temat wyposażenia i organizacji straży. I tak na przełomie października i listopada na terenie powiatu strzeleckiego działało:

-         26 czynnych Ochotniczych Straży Pożarnych,

-         24 Ochotniczych Straży Pożarnych znajdowało się w stanie organizacyjnym,

-         2 przymusowe straże pożarne,

-         3 czynne Fabryczne Straże Pożarne i 3 w organizacji,

-         2 Ochotnicze Straże Kolejowe.

W 1946 roku strzelecka straż otrzymała także samochód bojowy marki Ford. Pierwsza remiza znajdowała się na ul. Ludowej. Później jednak została przeniesiona do pierwotnej siedziby, czyli koszarów dragonów na ul. Strażacką.

Duży przełom w procesie formowania ochrony przeciwpożarowej nastąpił 4 lutego 1950 roku. Uchwalono wtedy ustawę o ochronie przeciwpożarowej, która powoływała do życia zawodowe organizacje straży pożarnej, tj. Komendę Główną oraz komendy wojewódzkie, powiatowe i miejskie. Utworzona na podstawie ww Ustawy Komenda Powiatowa Straży Pożarnych w Strzelcach Opolskich swym zasięgiem działania obejmowała tereny dzisiejszego powiatu strzeleckiego i część krapkowickiego. Pierwszym Komendantem Powiatowym został ppor. Adam Zając, który funkcję tę pełnił do 1953 roku. Jego następcą został por. poż. Jerzy Szotka. W tym czasie Komendzie operacyjnie podlegało 28 Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu powiatu strzeleckiego.

Dodatkowe informacje